książki dla kobiet

”Kobieta w Watykanie. Jak żyje się w najmniejszym państwie świata” – recenzja

Główny wątek książki

Kobieta w Watykanie. Jak żyje się w najmniejszym państwie świata” to dzieło Magdaleny Wolińskiej-Riedi. Autorka opisuje życie w Watykanie, bazując na własnych doświadczeniach. Skupia się na codziennych aspektach życia, opisując ciekawostki dotyczące między innymi opieki medycznej lub systemu administracyjnego. Dla wielu czytelników fakty zawarte w książce z pewnością będą zaskakujące, ponieważ życie w Watykanie odbiega od częstych wyobrażeń. Autorka opisuje również życie ludzi, którzy są stałymi mieszkańcami Watykanu, a ich sąsiadem jest papież Franciszek.

O autorce

Magdalena Wolińska-Riedi jest dziennikarką oraz korespondentką Telewizji Polskiej. Przez kilkanaście lat mieszkała w Watykanie,ukończyła italianistykę i początkowo po przyjeździe do Rzymu pomagała jako wolontariuszka. Tam też założyła rodzinę i zamieszkała w bliskim sąsiedztwie papieża Franciszka, z którym bardzo dobrze znał się jej mąż, ponieważ pracował jako gwardzista. Oprócz napisania książki o życiu w Stolicy Apostolskiej, Magdalena Wolińska-Riedi współpracowała przy tworzeniu filmów oraz seriali poświęconym podobnej tematyce.

Najciekawsze fakty

Autorka bardzo szczegółowo opisuje zaskakujące aspekty życia w Watykanie, w taki sposób, że czytelnicy mogą poczuć się członkami społeczności. Watykan to miejsce odwiedzane codziennie przez wielu turystów, jednak nocą bramy zostają zamknięte i w mieście pozostaje niewielu ludzi. Autorka pisze, że w tym czasie w mieście panuje cisza nocna, która jest bardzo przestrzegana, aby zapewnić spokój papieżowi oraz kardynałom. Dla dzieci gwardzistów papież i biskupi są jak członkowie rodziny, ponieważ bardzo dobrze ich znają. Z tego powodu, że mąż autorki pracował jako gwardzista, granica między życiem prywatnym a zawodowym często się zacierała. W Watykanie istnieją również zasady, które przez każdego muszą być respektowane. Przykładowo, ubrania muszą zakrywać ramiona oraz kolana, nawet jeżeli panuje wysoka temperatura. Sytuacja, do której autorka musiała przywyknąć, to bycie pod obserwacją kamer. W swojej książce opisuje, jak ubrana w szorty wyrzucić śmieci podczas ciszy nocnej i natychmiast otrzymała telefon z pytaniem, gdzie wychodzi w takim stroju. Kobieta przyznaje jednak, że Watykan jest idealnym miejscem na wychowywanie dzieci, ponieważ w mieście jest bardzo bezpiecznie, a ludzie są dla siebie nawzajem bardzo uprzejmi i zawsze służą pomocą.

Powody, dla których warto przeczytać książkę

-poznanie kultury i zwyczajów Watykanu

-ukazanie życia osób świeckich w Stolicy Apostolskiej

-ciekawe fakty na temat życia w Watykanie

-interesujące, osobiste doświadczenia autorki 

 

Książki, książki dla kobiet

Kristin Hannah po raz kolejny pozytywnie zaskakuje!

Trzecia, równie dobra, powieść

„Zimowy ogród” to trzecia powieść amerykańskiej pisarki, Kristin Hannah. Tym razem autorka zabiera czytelników zarówno do Leningradu, w którym podczas drugiej wojny światowej panował terror, a miasto oblężone było przez Niemców, jak i do czasów nam współczesnych. Czytelnik poznaje dwie siostry, Meredith oraz Ninę. Od zawsze czuły się odrzucone i odsunięte od matki będącej wobec nich zimną i nieczułą kobietą. Matka w swoim życiu miała zarezerwowane miejsce tylko dla jednej osoby, a był nim mąż, ojciec dziewczynek. Ojcowska miłość nie wystrczyła i nie pomogła, by w dorosłym życiu siostry zapomniały o oziębłości i ignorancji ze strony tej, która powinna być im najbliższa. Te wydarzenia wpłynęły na Meredith i Ninę, na zawsze pozostając w ich pamięci. Kiedy ich tata umiera, rozkazuje małżonce, żeby opowiedziała córkom o swojej młodości, życiu w Leningradzie i wielkiej miłości, którą miała szansę przeżyć. 

Analiza

W tej książce uwaga skupia się przede wszystkim na trzech bohaterkach – dwóch siostrach oraz matce. Matce, która jednocześnie zabiera czytelników oraz córki do innego, dawnego świata, który istnieje już tylko w umyśle i sercach świadków czasów wojny. Każda z tych kobiet jest silna, wyjątkowa, odważna, a z drugiej strony również wrażliwa, podatna na ból i cierpienie. Przez kartki przewijają się ich losy, błędy, ktore popełniły, żale, które powiększały się z każdym dniem, problemy oraz złe wybory. Wszystko to opisane jest tak realistycznie, tak szczerze i prawdziwie, że nie przyjdzie nam pomyśleć, że to nie miało miejsca. Hannah nie kreuje ich na postacie heroiczne, idealne i waleczne. I dobrze! Chce przekazać, że te kobiety mogły istnieć, mogły takie być, mogły żałować, odczuwać rozczarowanie, być normalnymi osobami pełnymi wątpliwości i smutków. Oba wątki rozgrywające się w różnych przestrzeniach czasowych są niesamowicie interesujące i intrygujące. 

Anya, matka sióstr, opowiada o swojej przeszłości. To czas pełen okrucieństw, dyktatorów, terroru, strachu i śmierci. Nieodłącznym tego elementem był też głód, lęk o życie własne i tych najbliższych, obraz odejścia z tego świata. Nie przeszkadzało to jednak w powstawaniu miłości i rozszerzającej się wówczas konspiracji. Dzięki miłości łatwiej było przetrwać. W „Zimowym ogrodzie” język sam zabiera czytelników do szarych uliczek, chłodnych mieszkań i wyjątkowych opowieści. Obrazuje w sposób bardzo przejrzysty i piękny. Na plus zasługuje też dbałość pisarki o fakty historyczne, przedstawienie stalinowskiej Rosji. Białe, długie i męczące zimy oddają atmosferę tamtych lat. Podczas czytania można doświadczyć wielu różnorakich uczuć, tych złych i dobrych. Można wyciągnąć wnioski, potwierdzić, że przeszłość naprawdę wpływa na nasze dalsze życie. 

Jeśli chcesz lepiej poznać losy bohaterek i dowiedzieć się jak się rozwinęły, zdecydowanie sięgnij po tę książkę.

 

Książki, książki dla kobiet

Słodki smak uczuć

Miłość jest uczuciem, które chciałby odnaleźć każdy. Napawa optymizmem, zapewnia motywację do walki o lepsze jutro, a także wypełnia umysł i serce świadomością, że nie jesteśmy na świecie sami i posiadamy niezawodne oparcie w drugim człowieku. Niestety, los bywa kapryśny i często okrutny. Potrafi bez żadnych wyrzutów sumienia zastąpić wcześniejsze szczęście samotnością, gorzkim rozczarowaniem i nieufnością. Nie warto się jednak poddawać. Znakomicie przekonali się o tym bohaterowie książki pod tytułem „Zacznijmy jeszcze raz”, trzeciej części z cyklu „Jagodowa miłość. Tom 3. Zacznijmy jeszcze raz” autorstwa Natalii Sońskiej.

Szukając przepisu na słodkie życie

Jagoda pracuje w cukierni o wymownej nazwie „Słodka”, gdzie z pełnym zaangażowaniem oddaje się pieczeniu i ozdabianiu słodkości różnego rodzaju. Bardzo lubi swoje zajęcie, które stanowi dla niej przydatną odskocznię od problemów życia prywatnego, w którym niestety nie jest już tak słodko. Rozwód z niewiernym mężem sprawia, że nabiera dystansu wobec mężczyzn. Na przekór wszystkiemu nawiązuje jednak relację z Tomkiem, mężczyzną po przejściach, z którym łączy ją zaskakująco wiele. Z biegiem czasu na jej drodze pojawia się Teodor, który jest prawnikiem pomagającym w sprawach biznesowych związanych z funkcjonowaniem cukierni. Para zbliża się do siebie, co sprawia, że Jagoda zaczyna wierzyć w to, że zbudowanie stabilnego, trwałego i opartego na szczerości związku jest jeszcze możliwie. Niespodziewanie do jej życia powraca Tomek, a kobieta zdaje sobie sprawę z tego, że nie wyrzuciła go ze swoich myśli. Na dodatek jej serce wciąż bije szybciej na jego widok. Co powinna zrobić w tej sytuacji? Jaka decyzja okaże się właściwa?

Romantyczny czar codzienności

„Zacznijmy jeszcze raz” to trzeci tom z cyklu książek pod tytułem „Jagodowa miłość”. Wcześniej ukazały się w nim: „Cała przyjemność po mojej stronie” oraz „Co jeszcze mogę dla ciebie zrobić?”. To seria ciepłych opowieści o życiowych perypetiach bohaterów, z którymi czytelnik w łatwy sposób może się utożsamić. Miłosne rozczarowania, nowe nadzieje, finansowe tarapaty, poszukiwanie swojego miejsca na Ziemi – a wszystko to w klimatycznym miejscu pełnym smakowitych przysmaków.

Natalia Sońska, autorka, to jedna z dobrze znanych polskich pisarek. Specjalizuje się w publikacjach z gatunku literatury kobiecej i obyczajowej. Wśród wydanych przez nią książek znajdują się takie pozycje, jak między innymi: „Listy (nie)miłosne”, „Kropla zazdrości, morze miłości”, „Obudź się, Kopciuszku”, czy „Przyjaciółki”.